Animal Ears พจนานุกรมการได้ยินฉบับเข้าใจง่าย
คำไม่กี่คำที่โผล่มาแถวนี้ อธิบายแบบไม่ใช้ศัพท์เทคนิค
- ออดิโอแกรม
- มันคือ “สมุดพก” การได้ยินของสัตว์: กราฟที่แสดงว่าที่แต่ละระดับความสูง เสียงต้องดังอย่างน้อยเท่าไรมันจึงเริ่มได้ยิน เส้นยิ่งอยู่ต่ำ หูยิ่งดี เป็นการตรวจแบบเดียวกับที่หมอหูคอจมูกตรวจให้คุณ
- อัลตราซาวด์
- เสียงที่สูงจนหูคุณไม่บันทึกอีกต่อไป: เหนือราว 20,000 Hz สำหรับคุณมันคือความเงียบสนิท แต่หมา แมว หรือค้างคาวได้ยินชัดเจน นกหวีดเรียกหมาแบบ “ไร้เสียง” อยู่ตรงนั้นพอดี
- อินฟราซาวด์
- เสียงที่ต่ำจนหูคุณไม่บันทึกอีกต่อไป: ต่ำกว่าราว 20 Hz แทนที่จะได้ยิน คุณจะรู้สึกสั่นที่หน้าอก เหมือนตอนรถบรรทุกหนัก ๆ วิ่งผ่าน ส่วนช้างกับนกพิราบรับรู้ได้ แม้จะห่างไปหลายกิโลเมตร
- เฮิรตซ์ (Hz)
- เฮิรตซ์นับว่าเสียงสั่นกี่ครั้งต่อวินาที สั่นน้อย = เสียงต่ำ (เสียงฟ้าร้องครืน ๆ ราว 30 Hz) สั่นมาก = เสียงสูง (เสียงปี๊บของไมโครเวฟ ราว 3,000 Hz) ส่วน “1 kHz” ก็แค่วิธีเขียนสั้น ๆ ของ 1,000 Hz ตัวคุณเองได้ยินคร่าว ๆ ตั้งแต่ 20 Hz ถึง 20,000 Hz
- ขีดเริ่มได้ยิน
- ระดับเสียงที่เบาที่สุดซึ่งเสียงเลิกเป็นความเงียบ: จุดที่สัตว์เริ่มได้ยินพอดี จุดนี้ยิ่งต่ำ หูยิ่งไว
- การเคลื่อนที่ของอนุภาค
- แก้วหูของคุณรับ “ความดัน” ของเสียง เหมือนใบเรือรับลม ปลาและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำนวนมากทำอีกอย่าง: พวกมันรู้สึกถึงการขยับไปมาเล็ก ๆ ของน้ำหรืออากาศตอนคลื่นเคลื่อนผ่าน นั่นใกล้เคียงกับการ “รู้สึก” เสียงมากกว่าการได้ยิน
- การปรับอีควอไลเซอร์
- การเพิ่มหรือลดเสียงทุ้ม เสียงกลาง และเสียงแหลมแยกจากกัน นั่นคือสิ่งที่ปุ่มเบสกับเทรเบิลบนเครื่องเสียงทำ และเป็นสิ่งที่ Animal Ears ทำกับเสียงของคุณ เพื่อให้ออกมาเป็นแบบที่แต่ละสายพันธุ์ได้ยิน