ऐकण्याचा छोटा शब्दकोश

इथे येणारे काही मोजके शब्द, तांत्रिक भाषेशिवाय.

ऑडिओग्राम
हे एखाद्या प्राण्याच्या श्रवणाचे प्रगतिपुस्तक आहे: प्रत्येक उंची ऐकू येऊ लागण्यासाठी आवाज किमान किती मोठा हवा हे दाखवणारा आलेख. रेषा जितकी खाली, तितके श्रवण तीक्ष्ण. हीच चाचणी कान-नाक-घसा डॉक्टर तुमचीही करतात.
अतिध्वनी
इतके उंच आवाज की तुमचा कान त्यांची नोंदच घेत नाही: सुमारे २०,००० Hz च्या वर. तुमच्यासाठी ही पूर्ण शांतता, पण कुत्रा, मांजर किंवा वटवाघूळ ते उत्तम ऐकतात. कुत्र्यांची “आवाज नसलेली” शिट्टी नेमकी तिथेच वाजते.
अधोध्वनी
इतके खोल आवाज की तुमचा कान त्यांची नोंदच घेत नाही: सुमारे २० Hz च्या खाली. ते ऐकण्याऐवजी तुम्हाला छातीत कंपन जाणवेल, जड ट्रक जवळून जाताना होते तसे. हत्ती आणि कबुतरे मात्र ते टिपतात, कित्येक किलोमीटर दुरूनही.
हर्ट्झ (Hz)
एक आवाज सेकंदाला किती वेळा कंप पावतो हे हर्ट्झ मोजतो. कमी कंपने = खोल (विजेचा गडगडाट, सुमारे ३० Hz). जास्त कंपने = उंच (मायक्रोवेव्हचा बीप, सुमारे ३,००० Hz). आणि “१ kHz” म्हणजे १,००० Hz म्हणण्याची छोटी पद्धत. तुम्ही ढोबळमानाने २० Hz ते २०,००० Hz पर्यंत ऐकता.
श्रवणाची उंबरठा पातळी
ज्या किमान मोठेपणावर आवाज शांतता राहणे थांबतो: नेमका तोच बिंदू जिथे प्राणी तो ऐकू लागतो. हा बिंदू जितका खाली, तितके श्रवण अधिक संवेदनशील.
कणांची हालचाल
तुमचा कर्णपटल आवाजाचा दाब पकडतो, जसे शीड वारा पकडते. अनेक मासे आणि पृष्ठवंशहीन प्राणी वेगळे काही करतात: लाट जाताना पाण्याची किंवा हवेची अतिशय सूक्ष्म पुढे-मागे हालचाल ते जाणवतात. हे आवाज ऐकण्यापेक्षा आवाज जाणवण्याच्या जवळचे आहे.
इक्वलायझेशन
बेस, मध्य आणि ट्रेबल स्वतंत्रपणे वाढवणे किंवा कमी करणे. संगीत संचावरील बेस आणि ट्रेबलची बटणे हेच करतात, आणि प्रत्येक प्रजाती जसा ऐकते तसा तुमचा आवाज बनवण्यासाठी Animal Ears नेमके हेच करते.