Dicionario do oído

Catro palabras que aparecen por aquí, explicadas sen tecnicismos.

Audiograma
É o «carné auditivo» dun animal: unha gráfica que amosa que volume mínimo precisa para comezar a oír cada ton. Canto máis abaixo estea a liña, mellor oe. É o mesmo tipo de proba que che fan no otorrino.
Ultrasón
Sons tan agudos que o teu oído xa non os rexistra: por riba duns 20.000 Hz. Para ti son silencio total, pero un can, un gato ou un morcego óenos perfectamente. O asubío «mudo» para cans vive xusto aí.
Infrasón
Sons tan graves que o teu oído xa non os rexistra: por debaixo duns 20 Hz. Máis ca oílos, notarías un tremor no peito, como cando pasa un camión enorme. Os elefantes e as pombas si os perciben, mesmo a quilómetros.
Hertz (Hz)
Os hertz contan cantas veces por segundo vibra un son. Poucas vibracións = grave (o retumbar dun trono, uns 30 Hz). Moitas vibracións = agudo (o pitido dun microondas, uns 3.000 Hz). E «1 kHz» é simplemente unha forma curta de dicir 1.000 Hz. Ti oes, máis ou menos, de 20 Hz a 20.000 Hz.
Limiar auditivo
O volume mínimo co que un son deixa de ser silencio: o punto exacto no que un animal comeza a oílo. Canto máis baixo sexa ese punto, máis fino é o seu oído.
Movemento de partículas
O teu tímpano capta a presión do son, como unha vela capta o vento. Moitos peixes e invertebrados fan outra cousa: notan o diminuto vaivén da auga ou do aire ao pasar a onda. É máis «sentir» o son ca escoitalo.
Ecualización
Subir ou baixar por separado o volume dos graves, os medios e os agudos. É o que fan os botóns de graves e agudos dun equipo de música, e é exactamente o que Animal Ears lle fai ao teu son para deixalo como o oe cada especie.