Entzumena hitz arruntetan

Hemen agertzen diren hitz gutxi horiek, teknizismorik gabe azalduta.

Audiograma: Animalia baten entzumen-txartela da: grafiko bat, altuera bakoitzeko soinua zein bolumen minimoraino behar duen erakusten duena. Marra zenbat eta beherago, orduan eta entzumen finagoa. Otorrinoan zuri egiten dizuten proba mota bera da.
Ultrasoinua: Hain soinu zorrotzak, non zure belarriak jada ez dituen erregistratzen: 20.000 Hz ingurutik gora. Zuretzat erabateko isiltasuna dira, baina txakur batek, katu batek edo saguzar batek primeran entzuten ditu. Hain zuzen ere, txakurrentzako txistu «mutua» hor bizi da.
Infrasoinua: Hain soinu grabeak, non zure belarriak jada ez dituen erregistratzen: 20 Hz ingurutik behera. Entzun beharrean, bularrean dardara bat nabarituko zenuke, kamioi handi bat pasatzean bezala. Elefanteek eta usoek bai antzematen dituzte, kilometrotara ere.
Hertz (Hz): Hertzek segundoko soinu batek zenbat aldiz bibratzen duen kontatzen dute. Bibrazio gutxi = grabea (trumoiaren burrunba, 30 Hz inguru). Bibrazio asko = zorrotza (mikrouhin-labearen tuta, 3.000 Hz inguru). Eta «1 kHz» 1.000 Hz esateko modu laburra baino ez da. Zuk, gutxi gorabehera, 20 Hz-tik 20.000 Hz-ra entzuten duzu.
Entzumen-atalasea: Soinu batek isiltasuna izateari uzten dion bolumen minimoa: animalia bat hura entzuten hasten den puntu zehatza. Puntu hori zenbat eta beherago, orduan eta entzumen sentikorragoa.
Partikulen mugimendua: Zure tinpanoak soinuaren presioa harrapatzen du, belak haizea harrapatzen duen bezala. Arrain eta ornogabe askok beste zerbait egiten dute: uraren edo airearen joan-etorri txikia sentitzen dute uhina pasatzean. Soinua entzutea baino, sentitzea da.
Ekualizazioa: Grabeak, ertainak eta zorrotzak bereizita igo edo jaistea. Musika-ekipo bateko grabe eta zorrotzen botoiek egiten dutena da, eta Animal Ears-ek zure soinuari egiten diona hain zuzen ere, espezie bakoitzak entzuten duen moduan uzteko.