Η ακοή με απλά λόγια

Οι λίγες λέξεις που εμφανίζονται εδώ, εξηγημένες χωρίς τεχνική ορολογία.

Ακοόγραμμα: Είναι το «καρνέ ακοής» ενός ζώου: ένα διάγραμμα που δείχνει την ελάχιστη ένταση που χρειάζεται για να αρχίσει να ακούει κάθε ύψος. Όσο πιο χαμηλά η γραμμή, τόσο πιο λεπτή η ακοή. Είναι το ίδιο είδος εξέτασης που κάνουν και σε σένα στον ωτορινολαρυγγολόγο.
Υπέρηχος: Ήχοι τόσο ψηλοί που το αυτί σου δεν τους καταγράφει πια: πάνω από περίπου 20.000 Hz. Για σένα είναι απόλυτη σιωπή, αλλά ο σκύλος, η γάτα ή η νυχτερίδα τους ακούν μια χαρά. Ακριβώς εκεί βρίσκεται η «αθόρυβη» σφυρίχτρα για σκύλους.
Υπόηχος: Ήχοι τόσο χαμηλοί που το αυτί σου δεν τους καταγράφει πια: κάτω από περίπου 20 Hz. Αντί να τους ακούσεις, θα ένιωθες μια δόνηση στο στήθος, όπως όταν περνάει ένα βαρύ φορτηγό. Οι ελέφαντες και τα περιστέρια όμως τους αντιλαμβάνονται, ακόμη και από χιλιόμετρα μακριά.
Χερτς (Hz): Τα χερτς μετρούν πόσες φορές το δευτερόλεπτο δονείται ένας ήχος. Λίγες δονήσεις = χαμηλός (το βουητό της βροντής, γύρω στα 30 Hz). Πολλές δονήσεις = ψηλός (το μπιπ του φούρνου μικροκυμάτων, γύρω στα 3.000 Hz). Και το «1 kHz» είναι απλώς σύντομος τρόπος να πεις 1.000 Hz. Εσύ ακούς, χοντρικά, από 20 Hz έως 20.000 Hz.
Κατώφλι ακοής: Η ελάχιστη ένταση στην οποία ένας ήχος παύει να είναι σιωπή: ακριβώς το σημείο όπου ένα ζώο αρχίζει να τον ακούει. Όσο πιο χαμηλά είναι αυτό το σημείο, τόσο πιο ευαίσθητη η ακοή.
Κίνηση σωματιδίων: Το τύμπανό σου πιάνει την πίεση του ήχου, όπως ένα πανί πιάνει τον άνεμο. Πολλά ψάρια και ασπόνδυλα κάνουν κάτι άλλο: νιώθουν την ελάχιστη κίνηση του νερού ή του αέρα καθώς περνάει το κύμα. Είναι πιο κοντά στο να νιώθεις τον ήχο παρά στο να τον ακούς.
Ισοστάθμιση: Να ανεβάζεις ή να κατεβάζεις χωριστά τα μπάσα, τα μεσαία και τα πρίμα. Αυτό ακριβώς κάνουν τα κουμπιά μπάσων και πρίμων σε ένα στερεοφωνικό, και αυτό ακριβώς κάνει το Animal Ears στον ήχο σου ώστε να ακούγεται όπως τον ακούει το κάθε είδος.