Маленькі слоўнік слыху

Тыя некалькі слоў, што сустракаюцца тут, без тэхнічнай мовы.

Аўдыяграма
Гэта табель слыху жывёлы: графік, які паказвае, наколькі гучным мусіць быць гук, каб яна пачала чуць кожную вышыню. Чым ніжэй лінія, тым вастрэйшы слых. Такі самы тэст робяць і табе ў ЛОР-урача.
Ультрагук
Гукі настолькі высокія, што тваё вуха іх ужо не рэгіструе: вышэй за прыкладна 20 000 Гц. Для цябе гэта поўная цішыня, але сабака, кот ці кажан чуюць іх выдатна. «Ціхі» свісток для сабак знаходзіцца якраз там.
Інфрагук
Гукі настолькі нізкія, што тваё вуха іх ужо не рэгіструе: ніжэй за прыкладна 20 Гц. Замест таго каб іх пачуць, ты адчуў бы вібрацыю ў грудзях, як калі побач праязджае цяжкая фура. А вось сланы і галубы іх ловяць, нават за кіламетры.
Герц (Гц)
Герцы лічаць, колькі разоў за секунду вагаецца гук. Мала ваганняў = нізка (гул грому, каля 30 Гц). Шмат ваганняў = высока (піск мікрахвалёўкі, каля 3 000 Гц). А «1 кГц» — гэта проста кароткі спосаб сказаць 1 000 Гц. Ты чуеш, груба кажучы, ад 20 Гц да 20 000 Гц.
Парог слыху
Найменшая гучнасць, пры якой гук перастае быць цішынёй: якраз тая кропка, з якой жывёла пачынае яго чуць. Чым ніжэй гэтая кропка, тым чулейшы слых.
Рух часціц
Твая барабанная перапонка ловіць ціск гуку, як ветразь ловіць вецер. Многія рыбы і беспазваночныя робяць іншае: яны адчуваюць найдрабнейшы рух вады ці паветра туды-сюды, калі праходзіць хваля. Гэта бліжэй да таго, каб адчуць гук, чым пачуць яго.
Эквалізацыя
Асобна падымаць ці апускаць бас, сярэдзіну і высокія. Менавіта гэта робяць ручкі баса і высокіх на музычным цэнтры, і менавіта гэта Animal Ears робіць з тваім гукам, каб ён стаў такім, якім яго чуе кожны від.