Маленькі слоўнік слыху
Тыя некалькі слоў, што сустракаюцца тут, без тэхнічнай мовы.
- Аўдыяграма
- Гэта табель слыху жывёлы: графік, які паказвае, наколькі гучным мусіць быць гук, каб яна пачала чуць кожную вышыню. Чым ніжэй лінія, тым вастрэйшы слых. Такі самы тэст робяць і табе ў ЛОР-урача.
- Ультрагук
- Гукі настолькі высокія, што тваё вуха іх ужо не рэгіструе: вышэй за прыкладна 20 000 Гц. Для цябе гэта поўная цішыня, але сабака, кот ці кажан чуюць іх выдатна. «Ціхі» свісток для сабак знаходзіцца якраз там.
- Інфрагук
- Гукі настолькі нізкія, што тваё вуха іх ужо не рэгіструе: ніжэй за прыкладна 20 Гц. Замест таго каб іх пачуць, ты адчуў бы вібрацыю ў грудзях, як калі побач праязджае цяжкая фура. А вось сланы і галубы іх ловяць, нават за кіламетры.
- Герц (Гц)
- Герцы лічаць, колькі разоў за секунду вагаецца гук. Мала ваганняў = нізка (гул грому, каля 30 Гц). Шмат ваганняў = высока (піск мікрахвалёўкі, каля 3 000 Гц). А «1 кГц» — гэта проста кароткі спосаб сказаць 1 000 Гц. Ты чуеш, груба кажучы, ад 20 Гц да 20 000 Гц.
- Парог слыху
- Найменшая гучнасць, пры якой гук перастае быць цішынёй: якраз тая кропка, з якой жывёла пачынае яго чуць. Чым ніжэй гэтая кропка, тым чулейшы слых.
- Рух часціц
- Твая барабанная перапонка ловіць ціск гуку, як ветразь ловіць вецер. Многія рыбы і беспазваночныя робяць іншае: яны адчуваюць найдрабнейшы рух вады ці паветра туды-сюды, калі праходзіць хваля. Гэта бліжэй да таго, каб адчуць гук, чым пачуць яго.
- Эквалізацыя
- Асобна падымаць ці апускаць бас, сярэдзіну і высокія. Менавіта гэта робяць ручкі баса і высокіх на музычным цэнтры, і менавіта гэта Animal Ears робіць з тваім гукам, каб ён стаў такім, якім яго чуе кожны від.