Animal Ears Klein woordeboek van gehoor
Die paar woorde wat hier opduik, sonder tegniese taal.
- Oudiogram
- Dit is 'n dier se gehoorrapport: 'n grafiek wat wys hoe hard 'n klank minstens moet wees voordat hy elke toonhoogte begin hoor. Hoe laer die lyn, hoe skerper die gehoor. Dis dieselfde toets wat by die oor-, neus- en keelspesialis op jou gedoen word.
- Ultraklank
- Klanke wat so hoog is dat jou oor dit nie meer registreer nie: bo sowat 20 000 Hz. Vir jou is dit volkome stilte, maar 'n hond, kat of vlermuis hoor dit perfek. Die “stil” hondefluitjie sit presies daar.
- Infraklank
- Klanke wat so laag is dat jou oor dit nie meer registreer nie: onder sowat 20 Hz. In plaas daarvan om dit te hoor, sou jy 'n trilling in jou bors voel, soos wanneer 'n swaar vragmotor verbyry. Olifante en duiwe vang dit wel op, selfs kilometers ver.
- Hertz (Hz)
- Hertz tel hoeveel keer per sekonde 'n klank tril. Min trillings = laag (die dreuning van donderweer, sowat 30 Hz). Baie trillings = hoog (die piep van 'n mikrogolfoond, sowat 3 000 Hz). En “1 kHz” is net 'n korter manier om 1 000 Hz te sê. Jy hoor, breedweg, van 20 Hz tot 20 000 Hz.
- Gehoordrempel
- Die sagste volume waarby 'n klank ophou om stilte te wees: presies die punt waar 'n dier dit begin hoor. Hoe laer daardie punt, hoe sensitiewer die gehoor.
- Deeltjiebeweging
- Jou trommelvlies vang die druk van klank op, soos 'n seil wat wind vang. Baie visse en ongewerweldes doen iets anders: hulle voel die piepklein heen-en-weer beweging van die water of lug terwyl die golf verbygaan. Dis nader aan om klank te vóél as om dit te hoor.
- Gelykmaking
- Om bas, middeltone en hoë tone afsonderlik op te stoot of af te trek. Dis wat die bas- en trebelknoppies op 'n stereostel doen, en presies wat Animal Ears met jou klank doen sodat dit word soos elke spesie dit hoor.